कधी रस-रंग-गंधांनी ऋतूंच्या माखले नाही
कधी आषाढ-ओल्या आठवांनी नाहले नाही
तसे लक्षात येण्यासारखे नव्हतेच हे फुलणे
कुणी अंजारले नाही, कुणी गोंजारले नाही
कुणाच्या माळण्यावर का फुलांचा जोखता दर्जा ?
झुडुप का रातराणीचे कधी गंधाळले नाही ?
जगाया चारचौघींच्या प्रमाणे ना नसे माझी
जगाच्या चारचौघांनीच पण स्वीकारले नाही
जशी ओच्यात घेते मी फुलांना पारिजाताच्या
तसे हळुवार का मजला कुणीही वेचले नाही ?
वसे डोळ्यांतुनी पाणी, वसे [...]
Archive for the ‘कविता’ Category
कधी रस-रंग-गंधांनी ऋतूंच्या माखले नाही
Posted in कविता, मराठी, tagged गझल, मराठी, Ghazal, Marathi on जून 29, 2009 | १ प्रतिक्रिया »
हळूच ये स्वप्नी माझ्या कधीतरी कातरवेळी
तुझ्या वियोगाच्या उठती कळा उरी कातरवेळी
नकोस रे कालिंदीच्या तटी करू छेडाछेडी
कशी प्रवेशू ओलेती पतीघरी कातरवेळी
नकोस तू पावा छेडू घरापुढे सायंकाळी
थरारते देहामधली निशाचरी कातरवेळी
कधी कटीशी झोंबे ती, कधी दिसे बाहूपाशी
अधर तुझे चुंबी वेणू निलाजरी कातरवेळी
असे उंबऱ्याचे कुंपण, करात या हिरव्या बेड्या
तरी जारकर्माच्या मी शिवेवरी कातरवेळी
कळे तुझ्या छळण्यामधली अवीट मज गोडी तेव्हा
छळे [...]
संपत आला प्रवास माझा, नावाड्या ने पार मला
खूप उन्हाची वाट चालले, दे माझा अंधार मला
फुकट आणसी, मोफत नेसी, दाम मागसी जगण्याचे
खिसे रिकमे करून जायचा कळला ना व्यवहार मला
पार्थिवतेचे तोडून बंधन उत्कटतेने मिठीत घे
जिवाशिवाची भेट घडू दे, देह जाहला भार मला
मनोमनी मी तुलाच वरले, नेई कृतान्ता हरुन मला
जगण्याशी हा संग रोजचा भासतसे व्यभिचार मला
हरेक जन्मी एकदाच [...]
रुद्र मल्हार
Posted in कविता on जुलै 21, 2007 | Leave a Comment »
झपाटलेले कभिन्न आभाळ सांजवेळी
तशात होत्या पिशाचलेल्या दिशा दहाही
उरास बडवीत गडगडे ढग जराजर्जरा
कडाडणाऱ्या विजेस धरणी थिजून पाही
करीत सर्वेश्वरापरी थेंब थेंब तांडव
समीप विध्वंस ठाकल्याची नृशंस ग्वाही
समुद्रपृष्ठी छड्या उमटतात पावसाच्या
करीत लाटा किनारपट्टीवरी चढाई
कवेत घेई वसुंधरेला अधीर वादळ
फिरून माती निमूट त्याचा प्रमाद साही
फिरून आला ऋतू धरेच्या समर्पणाचा
पतिव्रतेचा टिळा कपाळी उगाच नाही
संभ्रम
Posted in कविता on फेब्रुवारी 25, 2007 | Leave a Comment »
ओढ क्षितिजाची मनाला आवरेना
लक्ष्मणाची मात्र रेषा लंघवेना
साद येते स्पष्ट ती कानी तुझी पण
मीलनाचा मार्ग काही सापडेना
साथ देण्या मी जरी येऊ पाहते
संभ्रमाला साथ माझी सोडवेना
भेटता तू बोलते मी अन्य सारे
नेमके बोलायचे ते बोलवेना
सांज सोनेरी तुझ्यासमवेत जाते
एकटीने काजळ्या रात्री सरेना
मेघ आषाढातला झाले जणू मी
राजसा, डोळ्यातले पाणी खळेना
बंदराला नाव पोहोचेल कैसी
वादळांचे मैत्र जीवा मोडवेना
चांदण्यांनो घ्या जरा तुमच्यात [...]
राहून गेले
Posted in कविता on डिसेंबर 27, 2006 | Leave a Comment »
ज्याला कधी पाहिले नाही त्याची दिनरात आळवणी केली
परमार्थाची भौतिकाहून अधिक काळजी केली
स्वर्ग-नरकाच्या वांझोट्या काळजीत
इहलोकीचा रसमयी आस्वाद घ्यायचे राहून गेले
तुझा दुर्लक्षित रुसवा दूर करण्याचे राहून गेले
टाळ-मृदुंगाच्या तालावर बेधुंद नाचताना
भक्तिसुधेचे आकंठ पान करताना
हरिनामाचा आर्त गजर करताना
तुला एखादी मंजुळ साद घालण्याचे राहून गेले
रंध्रारंध्राचा अंतर्नाद ऐकण्याचे राहून गेले
तुझा दुर्लक्षित रुसवा दूर करण्याचे राहून गेले
चूक-बरोबरचा हिशेब मांडून थकते
दरवेळी निराळे उत्तर [...]
